zaterdag 17 maart 2012

Het centrum van jouw universum

Gisteren hoorde ik een zin van het nummer Landslide: Well, I’ve been afraid of changing, ‘cause I've built my life around you. Toen het nummer en deze zin vannacht nog rondzongen in mijn hoofd, moest ik denken aan wat vroeger een vriend eens aan mij uitlegde nadat een relatie van mij was stuk gelopen. Hij pakte een vel papier en tekende daarop cirkels, een kleintje in het midden, daaromheen een grotere, daaromheen weer een grotere enzovoort. In het midden, in het kleinste cirkeltje, het centrum, schreef hij de naam van mijn ex, in de cirkel daaromheen de namen van mijn familieleden, pas een aantal cirkels later schreef hij mijn naam. Kijk, Nadia, zei hij, jij plaatst anderen in het midden van je leven. Wat gebeurt er dan als dat wegvalt? Precies, dan stort je hele leven in elkaar! Toen tekende hij nog eens die cirkels, maar zette mijn naam toen in het middelste cirkeltje, daaromheen kwamen mijn familie, vrienden, een eventuele nieuwe vriend enzovoort. Zo moest het zijn volgens hem, ik in het midden en daarna pas de rest.

Op dat moment, ik was nog geen 20, vond ik het maar een egocentrisch idee. Jezelf in het midden zetten? Alles om jou laten draaien? Dat deed je toch niet? Nu, zoveel jaar later, zie ik de wijsheid in zijn woorden. In het Nederlands gebruiken we het woord “EGOcentrisch”, dit wordt geassocieerd met nare mensen, met mensen die alleen aan zichzelf denken en misschien is dat ook terecht. Als alles om je Ego draait, dan is het vaak niet best. In het Engels noemen ze dit SELF-centered. Dit wordt even negatief benaderd, maar ik zie het anders. SELF-centered zijn, het ZELF het centrum van jouw eigen universum laten zijn, is niet ego├»stisch, maar wijs.

Vraag een willekeurige moeder wat het centrum van haar universum is en het merendeel zal antwoorden dat dit haar kinderen zijn. Logisch, want je wilt dat je kinderen gelukkig zijn en wilt daarvoor alles wel doen, of laten. Maar bedenk je eens: Als je zelf niet in balans bent, is je kind dat dan? Als je zelf niet gelukkig bent, is je kind dat dan? Als jij niet van jezelf houdt, wat leert je kind daarvan?

Hetzelfde geldt voor de relatie met je partner. Als jij niet van jezelf houdt, zul je dan ooit geloven dat hij/zij van jou houdt? Als jij jezelf niet de moeite waard vindt, zul je dan ooit geloven dat hij/zij dat wel vindt? Of sterker nog, zal hij/zij dat echt kunnen, jou de moeite waard vinden, als jij het zelf niet eens vindt? En kan jullie relatie echt een succes worden, als jij niet goed voor jezelf zorgt?

Probeer daarom eens te kijken naar jouw behoeften. Wat heb JIJ nodig om je goed te voelen? Wat heb JIJ nodig om HEEL te worden? En plaats jezelf eens in het centrum van jouw universum. Zorg dat JIJ gelukkig wordt. Zorg dat JIJ in balans bent, zodat je een goede basis kunt leggen voor degenen van wie je houdt en wie je dat ook gunt. De mensen in de cirkels om je heen.

Dat is niet EGO-centrisch, maar SELF-centered, jij staat in het midden en jij zorgt voor balans, waarmee je alles om je heen ook beter in balans kunt houden. Sta met liefde in het midden van jouw universum en die liefde kan zich alleen maar uitbreiden naar de cirkels erbuiten.

Heb jezelf lief, mooi mens!

Take care,
Nadia